Ya-Day in Leuven.

Zondag 5 mei was ik te gast bij Standaard Boekhandel Leuven. Ze hadden Ya-day, en ik mocht samen met een hoop andere, leuke Young Adult Auteurs mijn boek komen promoten en verkopen. Samen met Maike ging ik dus zondag op pad naar Leuven. Mijn eerste buitenlandse promotie-dingetje!!!!59723214_1169022429972461_7381766283114577920_n
Er hingen overal posters met onze foto’s en welke tijden we wáár te vinden waren. Dat was ook wel nodig, want de winkel was echt gigantisch! Twee verdiepingen, roltrap, gewone trap, ik had hier kunnen verdwalen, en eigenlijk wilde ik er stiekem wonen. Ik mag van Patrick geen boeken meer kopen tot na de verhuizing, omdat we alles mee moeten verhuizen. Dus ik hield me in.

Toen we binnenkwamen gaf ik mijn ‘goodies’ voor de goodiebags af en ging de boel even goed bekijken. Ik maakte een foto van het bord, zodat ik die op facebook kon zetten en eigenlijk meteen daarna volgde een meet and greet met lezers, een interview (Drie keer raden wie weer niet fatsoenlijk uit haar woorden kon komen) meteen gevolgd door een signeersessie. Ik kwam als laatste aan doordat ik met die mevrouw met die camera bezig was, en er was nog maar één hoge kruk vrij, of een poefje uit de kinderhoek. Dus óf een meter boven iedereen uitsteken, óf met mijn neus net boven tafel uitkomen. Je ziet wat ik gekozen heb…

Waar ik ook keek in de winkel kwam ik posters met mijn hoofd tegen. Er was een speurtocht, Ik voelde me echt heel belangrijk. Zeker toen er mensen kwamen met mijn boek, toen ik mocht signeren en toen mensen vroegen of ze met me op de foto mochten. Dat zijn toch de leukere momenten. Ik nam een verloren momentje om even zelf wat rond te kijken maar ik hoorde in mijn achterhoofd steeds die stem van Patrick:
‘JE NEEMT GEEN BOEKEN MEE NAAR HUIS!!!!!!’

De wafel (Ik ben altijd goed in het maken van foto’s als ik al halverwege het eten ben…) Elke keer als ik iemand een selfie zag maken wilde ik ook een beetje aandacht en soms pakte dat echt hilarisch uit. Op de laatste foto zie je een rij tijden een van de signeersessies. Ik wilde daar een foto van maken maar was (Net als bij het eten…) alweer te laat waardoor de helft alweer naar beneden was voor de workshops. Ik heb constant gepraat: Over mijn boek, over mijn nieuwe boek, met bloggers die al eens iets over een van mijn boeken hadden geschreven, met mensen die ‘De mooiste dag van je leven’ wilden gaan lezen. Ik signeerde een stapel boekenleggers, boekjes die mensen hadden meegenomen en poseerde voor foto’s tot mijn mondhoeken pijn deden van het lachen.! We kregen een fles cava, met een ‘YA-DAY’-etiket, en ik had chocolaatjes meegenomen voor de organisatie. Ik propte die fles in mijn tas, duwde een beetje door en pas toen ik hoorde kraken dacht ik: ‘Wat zit er in die tas dat kan kraken?’ Juist. Ik heb het zakje met gebroken chocoladekruimels maar weer mee naar huis genomen…

Ik rolde om 20.00 thuis binnen en ik zou het meteen weer overdoen. Iedereen die er was, ik hoop dat jullie het net zo geweldig vonden als ik! Ik moest alleen ontzettend wennen aan het feit dat iedereen daar ‘U’ zegt. Moet ik U terugzeggen? Is het onbeleefd als ik het niet doe? AAAAAAAAAAAH!!!! Hamley Books, Sandra en Cathy, Julie en alle studenten: Bedankt voor de organisatie, de goede zorgen en het prachtige evenement waar ik me heel even, een heel beroemd schrijfster waande.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *