Let me know…


let-me-knowIk hou er niet van om negatieve dingen op mijn website te plaatsen, domweg omdat er al genoeg ellende is en omdat je, wanneer je achter je kijkt, de weg voor je niet ziet. Maar toch wil ik dit heel erg graag kwijt dus voor deze keer maak ik een uitzondering. Het kan natuurlijk altijd zijn dat je alleen komt om leuke dingen te lezen, dan kun je nog steeds wegklikken! Zo niet, ga je lezen over pesten. Geen leuk onderwerp, wel een dat altijd actueel blijft.

Iedereen heeft vast de afgelopen week gehoord over die jongen uit Heerlen die zelfmoord heeft gepleegd omdat hij gepest is. En dit nieuws raakte mij ontzettend. Niet omdat ik hem kende, omdat ik zijn familie kende, of omdat ik zelfs maar uit dezelfde wijk kwam als hij. Nee. Het raakte mij, omdat ik precies wist hoe hij zich voelde. Omdat ik ook zo ellendig gepest ben dat ik af en toe dacht dat de wereld ‘beter af was’ zonder mij. Ik weet hoe moeilijk het is, en hoeveel pijn het doet. Briefjes in mijn tas. mijn jas in het toilet, met een niet nader te benoemen substantie eroverheen. Mijn kleren werden in de paardenwei gegooid tijdens de gymles en mijn fiets had elke week wel een nieuw zadel of nieuwe band nodig omdat iemand zijn zakmes of aansteker erop uitgeprobeerd had. Ik kreeg meer slaag dan dat iemand tegen me praatte. Ik ben fysiek, en geestelijk mishandeld, en dat mijn hele schooltijd. Tot het punt dat de directeur zijn schouders ophaalde en zei ‘Ja, nu weet ik het ook niet meer’ en dat was het.

Vanavond is de herdenkingstocht voor die jongen. Een herrietocht. Een tocht om een statement te maken: IK BEN TEGEN PESTEN! Ik loop niet mee. Omdat ik het niet durf. Omdat ik door dat pesten vroeger, compleet panisch word van grote groepen mensen. Dat zie je niet aan me hé? Dat ik zo ‘beschadigd’ ben door iets van zoveel jaar geleden. Net zoals je niet ziet dat mensen pesten of gepest worden. Zolang het onzichtbaar is, kan er ook niemand iets aan doen. Zoek hulp. Als één iemand er niets aan doet, zoek een ander. Net zo lang tot iemand je helpt stappen te ondernemen. Er is altijd IEMAND die naar je wil luisteren. Laat het niet escaleren tot er geen uitweg meer is en jij de volgende bent waar een herdenkingstocht voor komt.

Toen ik mijn mond opendeed op facebook hierover, wees iemand me op het volgende: Let me know-armbandjes. Net zo simpel als briljant. Met deze bandjes laat je iemand die gepest wordt zien dat hij/zij niet alleen is. Dat je wil luisteren en helpen. (‘Laat het me weten’) Hoewel het logisch is dat je hulp zoekt bij pesten, is de stap vaak niet makkelijk en denken de ‘slachtoffers’ dat toch niemand naar ze wil luisteren. Met dit bandje geef je als drager specifiek aan “Ik wil er voor je zijn.” Al helpt het maar één iemand zijn of haar leven iets beter te maken.
Mijn schouder en luisterend oor zijn er klaar voor. * Marco Borsato wist het heel mooi onder woorden te brengen. Je kunt op de foto klikken om te lezen waarom hij het bandje draagt.

 

download

*Geen aandelen in deze bandjes 😉

 

Een gedachte over “Let me know…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>