Van die dagen….

De dag begon niet al te best. Ik kon van vermoeidheid bijna niet op mijn benen staan en hing meer dood dan levend in een stoel. Er kwam niets uit mijn vingers. En toen kwam ineens het bericht…..

Twee prachtige foto’s met daarop een boek met dáár weer mijn naam op. Ik heb de rest van de dag als een stuiterbal gestuiterd. Dit kun je honderd keer doen. Nummer 101 is weer net zo speciaal….. Het went nooit. Ik heb hem zelf nog niet, dit zijn de proefdrukken en die zijn in handen van de uitgever (En dat is ook haar hand, als we het er toch over hebben…) maar het duurt niet lang meer voor ik hem zelf kan vasthouden. En aaien. Klopt, ik ben een beetje raar…. Maar dat is niets nieuws. Toch?

boeks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *