Categoriearchief: Boeken

‘Een beetje reclame’

‘Weet je,’ zei ik vorige week tegen mijn man: ‘Ik moet eigenlijk iets bedenken, een beetje reclame.’ Hij knikte. Ik ging op zoek, zocht een hele dag naar gegraveerde pennen, sleutelhangers, openers, pepermuntjes, kleine dingen die je kunt laten maken om weg te geven. Ik ontwierp een aantal dingen, deed een mega bestelling en ben in afwachting daarvan.

Maar toen kwam hij vandaag thuis, de auto was naar de monteur geweest. ‘Kijk eens naar buiten,’ begon hij. ‘Ik heb de auto gewassen.’ (Niet echt iets dat ik van zo’n afstand kan zien, vanaf de bank, maar goed.) Toen hij het voor de derde keer zei, schoof ik het gordijn opzij en keek ik toch maar. Dat was het moment dat ik er achter kwam dat zijn en mijn definitie van ‘Een beetje reclame’ nogal verschillen.

Maar laat één ding duidelijk zijn: Je moet ontzettend veel van je vrouw houden en achter haar staan om in een auto met roze vlindertjes EN HET HOOFD VAN JE VROUW rond te gaan rijden. Hahaha. En die liefde is wederzijds!

Het overhandigen van het eerste exemplaar

avEen van mijn favoriete onderdelen van een boekpresentatie is ‘Het overhandigen van het eerste exemplaar’. Dat doe je meestal aan een belangrijk iemand. Ik wilde vanaf het begin mijn eerste exemplaar overhandigen aan René van Kooten. (Die kun je kennen van ‘De beste zangers’, van ‘The passion’ of uit musicals als Aïda, Evita, of Hamelen. )
 
Alles was in kannen en kruiken toen COVID-19 roet in het eten kwam gooien en we mijn boeklancering noodgedwongen digitaal moesten doen. WAT BAALDE IK. Dan zou René ook niet doorgaan. En toen zei Patrick met een diepe zucht: ‘Dan gaan we wel naar hem toe met dat boek.’ Dat liet ik me geen twee keer zeggen. Ik wist dat hij in Zoetermeer woonde (2,20u rijden) maar Patrick wist dat niet. We kregen het qua tijd niet voor elkaar om het op de releasedag zelf te doen, maar het was toch uitzonderlijk snel geregeld.
 
Op Vaderdag -Ja, dat hadden beide mannen voor mij over …- zat ik in Zoetermeer op een terras en overhandigde ik mijn eerste exemplaar aan de man die me het idee voor het verhaal van dit boek bezorgde, én model heeft gestaan voor heel veel van Lucas. Hij heeft me beloofd het boek te gaan lezen en ik heb het voor hem gesigneerd.
 
En nu kunnen jullie ook nog even meegenieten van de afsluiting van mijn boekpresentatie: Het overhandigen van het eerste exemplaar <3
 

Boeken-update! Met o.a. een kreeft!

Er is niet zoveel te vertellen, als je al zes weken binnen zit. Gelukkig is binnen zitten voor een schrijver helemaal niet zo erg: Ik krijg namelijk (duh!) veel meer gedaan wanneer ik binnen zit!

Dat ‘Plankenkoorts’ (Stukje horen? klik hier!)  verschijnt op 11 juni zal voor de meeste van jullie geen al te grote verrassing zijn, maar het volgende dat ik te vertellen heb,  waarschijnlijk wel!
Ik weet nog niet precies wanneer hij komt, maar ik heb nog veel meer voor Luitingh Sijthoff geschreven dan je denkt!  Zo ben ik in een restaurant bezig geweest met het ontleden van een kreeft -gatverdamme- en heb ik de man bij de Sligro helemaal gek gevraagd bij de glazen bak met kreeften erin. Het was allemaal ergens goed voor, want jij kunt je alvast verheugen op ‘De Kreeft’, een novelle over Joyce en haar mobiele cateringbedrijf ‘Amused’, en is er nog meer onderweg!

Heb jij nog vragen? Stel ze dan vooral!

‘Zin in feelgood’- het leukste feelgood event van het jaar.

‘Hoi Allemaal! Mijn naam is Tamara Haagmans, en ik ga voor jullie een feelgoodverhaal schrijven. Ja! echt! Terwijl we hier zitten. Terwijl Jill Mansell 5 meter verder samen met Jenny Colgan een interview geeft. Zijn jullie er klaar voor? Dan ga ik nu beginnen.’ 74894440_1319618708209269_7131555988259209216_o*Pas op. Zeer lang verslag achter de link! Lees verder