Een boekcontract voor 2018…

The big news is finally out!

20526214_1470042363074078_7807095761092525575_nToen ik in februari besloot dat ik naar die prijsuitreiking zou gaan om wat handjes te schudden en te kijken hoe dat ‘netwerken’ gaat, had ik nooit kunnen verwachten dat ik zou winnen en dat ik ruim een half jaar later al m’n derde contract zou tekenen.

In November 2017 in de jubileumomnibus bij Zomer & Keuning , in 2018 mijn sprookjes bij Tinteling Romance en daar komt in het najaar 2018 dus een boek bij via Uitgeverij Ellessy.

Dit had ik nooit, maar dan ook nooit kunnen verwachten toen ik acht jaar geleden begon met schrijven, en dit is maar weer bewijs dat alles een kwestie van volhouden is. (En rondjes Nederland voor kennismakingen bij uitgeverijen haha.) Binnenkort volgt er nóg meer nieuws!  Ik ben zo ongelooflijk blij dat ik al een uur zit te bedenken hoe ik het zo mooi mogelijk onder woorden kan brengen. Dat lukt niet, dus bij deze:

IK HEB GISTEREN ONDER OORVERDOVEND APPLAUS EEN CONTRACT BIJ UITGEVERIJ ELLESSY GETEKEND EN KIJK MIJ EENS SHINEN! 

Kijk die blije kop dan!

19702070_1443986622346319_4746965528814967324_nErgens begin dit jaar liep ik door mijn woonkamer, met in mijn hand een brochure van Zomer en Keuning. Ik bladerde erdoor, en ik mompelde tegen Patrick: ‘Ooit hé, wil ik ook in zo’n boekje. Moet je nou kijken. Hoe vét.’ Patrick mompelde iets terug van: ‘Ja ja…’ zoals ie altijd doet als het over boeken gaat, en ging verder met wat hij aan het doen was. Maar ik had een nieuw doel gevonden: Ik wilde ook in de catalogus van een uitgeverij. Tussen allemaal grote namen. Natuurlijk weten jullie het al, en hebben de foto ook gezien vorige week, maar ik bladerde vanochtend in een catalogus met mijn eigen naam erin, en dat is wel een foto waard!! 

Kijk die blije kop dan.

En ik had gelijk. Het voelt net zo geweldig als ik dacht toen ik eerder dit jaar met die andere catalogus door de kamer liep.

Dromen zijn er om uit te komen!!!

‘I have a dream’
Martin Luther King zei het al, en het is deze zin, die al een tijdje door mijn hoofd spookt. Facebookvrienden, en mensen die mijn andere social media volgen weten het al, daar mocht ik het namelijk al op 1 juli vertellen, maar vandaag wil ik het ook ‘delen’ met bezoekers van mijn website. Als je hier terecht bent gekomen, dan ‘heb’ je dus iets met boeken en weet je ook hoe HUGE dit nieuws is. Komt ‘ie he?
Lees verder

Op een zaterdag in Arnhem…

18952841_1414516475293334_4138622056303334582_nAfgelopen zaterdag was het zover: Het Romantic Reads- evenement in Arnhem. Samen met nog negen andere auteurs waarvan er eentje een boekpresentatie had, zaten we die middag in de boekhandel met onze boeken, met boekenleggers en om praatjes te maken met geïnteresseerden. Ik had al in de trein met Mariëlle afgesproken, zij zou in Oss in mijn trein stappen, en in Arnhem zou Suzanne zich bij ons voegen. Het laatste deel van mijn treinreis heb ik het echt héél gezellig gehad. Ik heb zo hard om haar gelachen. Een verslag over deze dag kun je lezen op Hebban, want Marieke van We love feelgood was ook aanwezig en had allemaal kleine interviewtjes met de aanwezige auteurs. (Dat komt later online). Nu zou ik wel het hele verhaal kunnen vertellen dat ook al op Hebban staat, maar dat zou een beetje zonde van je tijd zijn, want dan lees je dezelfde gebeurtenissen, alleen dan twee keer. Al zou je denk ik niet lezen over de hele tijd dat er weer iets was waarbij iemand mijn naam noemde. Ik moest er wel om lachen hoor, dat de hele tijd al die hoofden naar me toe draaiden.

‘Lesbische verhaal, blabla, Tamara Haagmans.’
‘Proeflezer, blabla, Tamara Haagmans’
‘Samen geschreven met Tamara Haagmans’

Voor de rest was het praatjes maken met aanwezige auteurs en ervaringen uitwisselen. Elkaars boeken bekijken en vooral veel lachen, en later toen het de beurt was aan dat deel van het programma, signeren, vragen beantwoorden en in mijn geval Ivette knuffelen omdat ik zo blij was met haar recensie. (Je moet maar een tic hebben.) Het was een supermiddag en het lukte me eindelijk op de foto te gaan met Jen, die ik al meerdere keren ontmoet heb maar nooit durfde te vragen om een foto.

Ik heb wel een heel leuk verhaal te vertellen over toen we naar huis gingen.  Olga, onze geweldige uitgeefster en organisatrice van de dag had alles in een bolderkar meegenomen van de parkeergarage naar de boekwinkel. Toen het tijd was om te gaan, moest dat dus in omgekeerde volgorde. Nu de dozen met boeken niet meer dicht zaten, bleek dat een stuk ingewikkelder. Helaas mocht niemand van haar filmen hoe ze die kar moest draaien om hem uberhaupt de winkel uit te krijgen, maar dat was nog niet eens het ergste. Na de eerste hoek kieperde er een doos met boeken af en een paar seconden later een tweede. En toen een bos bloemen. Gelukkig waren we in een optocht van zeker tien mensen op weg naar het station (Waar ook de parkeergarage was) en kon iedereen een handje helpen. Dat ‘iedereen’ nam Olga overigens heel letterlijk.

19029593_1412180578860257_7529642552827093900_nBijna bij de parkeergarage kwam er zo’n irritante straatverkoper op ons af en vroeg ‘Mag ik jullie iets vragen.’ Ik dacht, ‘Die wil natuurlijk ook zo’n mooie boekenlegger’ (Ontworpen door Dennis, geregeld door Patrick) maar dat bleek niet het geval. Iedereen liep door, maar de man gaf niet op.
‘Ik wil alleen maar even iets vragen!’ Dus Olga bleef staan en zei: ‘Als jij die wagen trekt mag je me alles vragen.’ (Heel slim overigens, want we gingen net bergop.) De jongen nam het aanbod aan, trok de bolderwagen naar boven terwijl hij ons ondertussen probeerde een folder aan te smeren van een of ander ‘gezond eten’ dingetje -naast de McDonalds- . Ik probeerde hem terug te geven met de woorden dat ik niet uit de buurt kom en dat het zonde is om hem mee te nemen omdat ik er toch niets aan heb en toen zei hij -Ja, dat zei hij echt!- tegen mij: ‘Ik versta je niet.’ op het moment dat ik Limburg zei. Gelukkig waren we op dat moment bij het station want ik weet niet wat ik anders nog gezegd had. Nu liet ik het bij een beschaafd: ‘Dan hoef ik ook niet meer met je te praten.’ Op het moment dat we bovenaan het hobbeltje waren verloor Olga trouwens ook meteen alle interesse in die man en wat hij te bieden had.

We knuffelden en namen uitgebreid afscheid, waarna ik met Suzanne en Ivette naar de treinen liep. Na een half uurtje wachten kwam mijn trein, en had ik een redelijke soepele terugreis, ondanks dat ik echt het idee had dat mensen dachten dat ik over was gebleven van Carnaval, want overal keken ze zo raar naar mijn jurk. (Sorry lieve mensen, dat er ook mensen zijn die niet van standaard houden…) Of het kwam omdat het nogal diep decollete was en ik moest rennen over het perron tijdens mijn overstap. De rest mag je zelf invullen.

Een recensie én een leuk nieuwtje!

Ik moet jullie iets bekennen. Een vrij beschamend probleem, maar ik denk dat het voor auteurs ook wel een bekend probleem is.  Ik heb het hier over het feit dat ik een ‘Recensie-junk’ ben. Regelmatig kijk ik op Hebban of er alweer een recensie bijgekomen is, en als ik een google-alert krijg kan ik mezelf niet inhouden.

Hoe mooi was het toen ik gisteren een bericht kreeg over een recensie van “Lot uit de loterij”. Het klikken op zo’n link is hetzelfde als kerst. Een mooi ingepakt pakje, waarvan het steeds een verrassing is wat er achter het papier en die mooie strik zit. Vonden ze het leuk? raden ze het aan? Dus ook gisteren zat ik met hartkloppingen aan tafel met mijn telefoon in mijn handen.
Ik klikte de link aan. Haalde diep adem, en begon te lezen. Als mijn mondhoeken nog iets verder naar boven zouden gaan, zou mijn gezicht uit elkaar barsten.

KLIK HIER
I
vette heeft mijn dag echt helemaal geweldig gemaakt!

En dan heb ik nog een leuke mededeling voor de mensen in de buurt van Arnhem. (of niet uit de buurt van Arnhem, maar die wel naar Arnhem willen komen.)
Op 10 juni mag ik daar namelijk als auteur staan op de ‘Romantic reads’-middag.

Er is daar een boekpresentatie, er zijn workshops, en allerlei leuke dingen te doen. (Het leukst is natuurlijk dat ik er ook ben! ) Dus lijkt je dat iets? Kom dan ook even gezellig een praatje maken, dan sta ik daar tenminste niet voor niets. Het is iets dat ik al eeuwen wil, maar het is tegelijkertijd ook mijn ergste nachtmerrie: Daar staan in mijn eentje en dat alle tafels bezet zijn maar die van mij…. niet. Hahaha. Meer info kun je vinden op facebook, en het allerleukste? Dit evenement is GRATIS!!!!!

18425275_830835523741102_642838809495360905_n